काठमाडौं, २६ फागुन । कुनै समय भोजपुर क्याम्पसको राजनीतिमा शेरधन राईले ध्रुवराज राईलाई औंला समातेर हिँड्न सिकाएका थिए । २०५८ सालतिर शेरधनकै हातबाट राजनीतिमा संगठित भएका ध्रुवले उनकै मार्गदर्शनमा स्ववियु सभापतिसम्मको यात्रा तय गरे । तर, समयको चक्र यस्तो घुम्यो कि तिनै चेलाले गुरुको संसदीय यात्रामा पूर्णविराम लगाइदिए ।
एमालेको ११ औं महाधिवेशनमा प्रतिनिधि बन्नबाट वञ्चित गरिनु ध्रुवका लागि एउटा ‘टर्निङ प्वाइन्ट’ बन्यो । आफ्नै ‘राजनीतिक गुरु’ बाट पेलिएपछि विद्रोहको बाटो रोजेका ध्रुवले हर्क साम्पाङको श्रम संस्कृति पार्टी रोजे । अन्ततः १६,६६३ मतका साथ उनी विजयी हुँदा, उनलाई सिकाउने गुरु शेरधन १४,७५० मतमा खुम्चिए । यो केवल हार र जित मात्र थिएन, राजनीतिक महत्त्वाकांक्षा र इखको एउटा अनौठो परिणाम थियो ।
महाधिवेशनबाट निर्वाचित सचिव शेरधन राईका लागि पछिल्लो समय चुनावी राजनीति फापेको देखिँदैन । २०५६ सालमा २५ वर्षकै उमेरमा कान्छो सांसद बनेर इतिहास रचेका शेरधन अहिले आफ्नै पूर्वकार्यकर्तासँग पराजित हुनु परेको छ ।
यो हारमा एमाले भित्रको आन्तरिक कलह र माओवादी नेता सुदन किरातीको ‘रणनीतिक समर्थन’ मुख्य कारक देखिन्छ । सुदन आफैं उम्मेदवार नबनी ध्रुवलाई समर्थन गर्दा शेरधनका लागि संसदको ढोका बन्द भयो ।
धरानको सडकबाट सुरु भएको ‘श्रम संस्कृति’ को लहर अब देशको सर्वोच्च नीति निर्माण तह ‘संसद’ सम्म पुगेको छ । भोजपुरबाट ध्रुवराज राईको जितले परम्परागत पार्टीहरूलाई ठूलो धक्का दिएको छ ।
ध्रुवको जितका तीन मुख्य आधार:
विद्रोहको सहानुभूति: एमाले महाधिवेशनमा प्रतिनिधि समेत बन्न नदिएको ‘अन्याय’ विरुद्ध जनताले मत दिए ।
नयाँ एजेन्डा: भ्रष्टाचारमुक्त समाज र गाउँघरमा ‘श्रमदान’ को अभियान चलाउने उनको प्रतिबद्धता ।
गठबन्धनको साथ: सुदन किराती र अन्य शक्तिहरूको मौन तथा खुला समर्थन ।
निर्वाचित भएपछि ध्रुवले भनेका छन्, “यो मेरो जित मात्र होइन, परिवर्तन चाहने भोजपुरे जनताको जित हो । म भ्रष्टाचार मुक्त समाज र श्रमदानको संस्कृतिलाई गाउँ-गाउँसम्म लैजानेछु ।”
